Γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου 2 Απριλίου 2025-04-2025
με Ενδοσχολικό Διαγωνισμό Συγγραφής Παιδικού Παραμυθιού
Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου σήμερα, καθώς στις 2 Απριλίου 1805 γεννήθηκε ο γνωστός μας παραμυθάς, ο Δανός λογοτέχνης και συγγραφέας παραμυθιών Hans Christian Andersen. Στο ΓΕ.Λ. Ευπαλίου αποφασίσαμε να τιμήσουμε την ημέρα με έναν Ενδοσχολικό Διαγωνισμό Συγγραφής Παραμυθιού. Ο διαγωνισμός προκηρύχθηκε λίγες ημέρες πριν, ώστε τα παιδιά μας να έχουν το χρόνο να γράψουν με άνεση το δικό τους παραμύθι, οπλίζοντας με φτερά τη φαντασία τους, και να λάβουν παράλληλα την κατάλληλη καθοδήγηση με την ενημέρωσή τους για τις συμβάσεις της συγγραφής του λαϊκού παραμυθιού.
Σήμερα διαβάσαμε τα παραμύθια μας, τα μελετήσαμε ως κειμενικά είδη, συζητήσαμε για τη σημασία της καθολικότητας και διαχρονικότητάς τους, για την αξία τους στην αγωγή και στην ηθικοποίηση των παιδιών, αλλά και για το μαγικό/εξωλογικό στοιχείο που τόσο ενθουσιάζει τους εφήβους. Τέλος, έγινε η απονομή των «γλυκών επαίνων» στους/στις πρωταγωνιστές/-τριες της ημέρας, στα παιδιά δηλαδή που συμμετείχαν στο διαγωνισμό.
Με μεγάλη μας χαρά αλλά και περηφάνια, επιλέξαμε να δημοσιεύσουμε το λαϊκό παραμύθι της Παναγιώτας Αναστασοπούλου, μαθήτριας της Β΄ Λυκείου, που τηρεί όλους τους τύπους και τους τρόπους του αυθεντικού λαϊκού μύθου, χωρίς να στερείται γνησιότητας και πρωτοτυπίας, και ένα σύγχρονο «παραμύθι» του Αλεξανδρή Γαβριήλ, μαθητή της Γ΄Λυκείου. Πρόκειται για ένα μοντέρνο αφήγημα, ελεύθερη διασκευή του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας», που προσλαμβάνει με εξαιρετική πρωτοτυπία το είδος του παραμυθιού, καθώς προβαίνει στην αποδόμησή του.
Όσο για το επιμύθιο… Στο παραμύθι της Παναγιώτας ο ήρωας προβάλλει τις αξίες της συλλογικής/ανθρωπιστικής συνείδησης, το θάρρος και την αγωνιστικότητα για την επίτευξη του στόχου του και πάνω απ όλα τη δύναμη της αγάπης και της καλοσύνης που «ημερώνει» όλα τα «στοιχειά». Το σύγχρονο παραμύθι του Γαβριήλ καυτηριάζει τις αξίες των σύγχρονων εφήβων –και όχι μόνο. Υπάρχουν και εδώ οι «ρόλοι» και οι «λειτουργίες» του παραμυθιού, μόνο που μεταφράζονται με σύγχρονους όρους και μεταφέρονται στην εποχή μας, όπου οι νέοι δεν πεθαίνουν πλέον για τον έρωτα, ούτε αγωνίζονται για το κοινό καλό –νοιάζονται μόνο για την προσωπική τους φήμη και τον πλουτισμό. Πεδίο δε της δράσης τους δεν είναι ο απέραντος κόσμος με τα ποτάμια, τα βουνά και τα λαγκάδια που πρέπει να διασχίσουν, αλλά ο κόσμος της μικροσκοπικής οθόνης των social media…
Μπράβο παιδιά! Είμαστε περήφανοι για σας! Μακάρι να διατηρήσετε καθαρή τη σκέψη και αγνή την ψυχή σας και να εξαγνίζετε και τη δική μας ψυχή με τα παραμύθια σας.
Παναγιώτα Αναστασοπούλου
μαθήτρια της Β΄Λυκείου
Το μαγικό νερό
Μια φορά κι έναν καιρό σ’ ένα χωριό που κάποτε έσφυζε από ζωή, η φύση και οι άνθρωποι βυθίστηκαν στη θλίψη. Ο ουρανός είχε πάψει να είναι γαλανός. Ήταν πάντα καλυμμένος με γκρίζα σύννεφα που δεν έφερναν, ωστόσο, τη βροχή. Τα ποτάμια είχαν στερέψει, η γη ήταν χέρσα και τα δέντρα στέκονταν γυμνά και μαραμένα. Λουλούδια δεν υπήρχαν, για να δώσουν τη χαρά με τα χρώματα και το άρωμά τους. Οι άνθρωποι περπατούσαν σκυφτοί, σαν από πάντα κουρασμένοι, οι χαρούμενες φωνές και τα γέλια των παιδιών είχαν σωπάσει και κανείς δεν τραγουδούσε πια.
Ένας όμως καλόκαρδος νεαρός αγρότης, που το ήθελε πολύ να βοηθάει τους άλλους, αποφάσισε να βοηθήσει τους συγχωριανούς του να βρουν και πάλι το χαμόγελό τους. Το όνειρό του ήταν να βρει το μαγικό νερό της ευτυχίας που κυλούσε σε μια μυστική γάργαρη πηγή και οι παλιοί έλεγαν πως μπορούσε να τους κάνει όλους ευτυχισμένους. Όμως το μαγικό νερό το κρατούσε μόνο για τον εαυτό του ένας κακός άνθρωπος, ένας μαύρος μάγος, που ζούσε σ’ ένα σκοτεινό κάστρο στο δάσος που ήταν έξω απ’ το χωριό τους, ψηλά στο βουνό. Αυτός είχε κλείσει τη μοναδική πηγή του νερού σε μια κρυφή σπηλιά του δάσους. Ο νεαρός αγρότης ήξερε πως ήταν δύσκολο αυτό το κατόρθωμα, ήταν όμως γενναίο παιδί. Εξάλλου, δεν ήταν μόνος του. Είχε πάντα στο πλευρό του τον καλό του φίλο, ένα μικρό αλλά πανέξυπνο σπουργίτι, που έβλεπε τα πάντα από ψηλά και τον καθοδηγούσε.
Μια και δυο, ξεκινούν λοιπόν το ταξίδι τους ο νεαρός αγρότης και ο καλός του φίλος. Δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν, περνούν μέσα από αγρούς και βοσκοτόπια. Ο μαύρος μάγος στο μεταξύ τους έβλεπε να πλησιάζουν ολοένα στη μαγική κρυστάλλινη σφαίρα του και έβαζε χίλια μύρια εμπόδια στο δρόμο τους. Έστηνε παγίδες, έστελνε δυνατούς ανέμους και καταιγίδες, δράκους και στοιχειά για να τους τρομάξουν, όμως ο νεαρός αγρότης και ο καλός του φίλος, το σπουργίτι, δεν το έβαλαν κάτω. Με την εξυπνάδα τους απέφευγαν τις παγίδες, με το θάρρος τους περνούσαν μέσα από τους ανέμους και τις καταιγίδες και με την καλοσύνη τους και τα καλά τους λόγια ημέρωναν τους δράκους και τα στοιχειά. Κι έτσι κατάφεραν να φτάσουν στο δάσος με τη σπηλιά όπου ήταν κρυμμένο το μαγικό νερό. Τρία μερόνυχτα έψαχναν την πηγή. Το ξημέρωμα της τέταρτης μέρας άκουσαν το κελάρυσμα του νερού, που τους οδήγησε στην είσοδο της σπηλιάς, που ήταν φραγμένη με έναν τεράστιο βράχο, που μόνο ένας γίγαντας θα μπορούσε να σηκώσει…
Χαρούμενοι απ’ τη μια, αφού κατάφεραν να φτάσουν στην πηγή, λυπημένοι από την άλλη για τούτο το τελευταίο εμπόδιο, κάθισαν να σκεφτούν για λίγο και να ξαποστάσουν. Αποκαμωμένος καθώς ήταν ο νεαρός αγρότης αποκοιμήθηκε και δεν είδε το σπουργίτι που πέταξε μακριά. Δεν πέρασε λίγη ώρα και ξυπνά από μεγάλο βουητό κι αντάρα. Ακούει τη γη να σειέται. Τρίβει τα μάτια του και βλέπει τους δράκους να έρχονται με οδηγό το σπουργίτι και να σηκώνουν τον τεράστιο βράχο της σπηλιάς, να τον παραμερίζουν. Και ξάφνου το μαγικό νερό της πηγής κύλησε γάργαρο με ορμή και πλημμύρισε το δάσος. Οι δράκοι τότε στάθηκαν μπροστά του και του είπαν:
«Κανένας δεν μας μίλησε ποτέ με αγάπη. Όλοι μας φοβούνται, μας νομίζουν για τέρατα και προσπαθούν να μας σκοτώσουν. Μόνον εσείς μας δείξατε καλοσύνη»… Και μ’ αυτά τα λόγια οι δράκοι πέταξαν μακριά και χάθηκαν. Μα ύστερα από λίγο, ο νεαρός αγρότης και το σπουργίτι είδαν τεράστιες φλόγες να υψώνονται στον ουρανό. Ήταν το σκοτεινό κάστρο του κακού μάγου που καιγόταν. Οι καλοί τους φίλοι, οι δράκοι, είχαν πια και οι ίδιοι απελευθερωθεί από τις σκοτεινές μαύρες δυνάμεις του…
Το μαγικό νερό στο μεταξύ κυλούσε ελεύθερα. Γέμισε τα ρυάκια και το ποτάμι, ώσπου έφτασε στο χωριό. Τα λουλούδια άνθισαν πιο όμορφα από ποτέ και οι άνθρωποι γέμισαν χαρά και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…
Αλεξανδρής Γαβριήλ
Μαθητής της Γ΄ Λυκείου
Ρωμαίος και Ιουλιέτα 2025
Πρόλογος
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό δύο έφηβοι, ο Ρωμαίος Μοντέγκο και η Ιουλιέτα Καπουλέτου. Ζούσαν σε μια πόλη που έμοιαζε με τη Βερόνα αλλά είχε Wi-Fi παντού και καφετέριες με matcha latte. Οι οικογένειές τους ήταν άσπονδοι εχθροί, όπως η Apple και η Samsung, ή οι φανς του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού.
Ο Ρωμαίος ήταν ένας τύπος με κουλτουριάρικο Instagram, έβγαζε φωτογραφίες με ηλιοβασιλέματα και έγραφε λεζάντες τύπου “Η ζωή είναι μια ποίηση που δεν γράφτηκε ακόμα”. Η Ιουλιέτα, από την άλλη, ήταν influencer του TikTok, με βίντεο τύπου “ετοιμαστείτε μαζί μου στην απόδραση από την τοξική μου οικογένεια!”.
Κεφάλαιο 1ο: Το Πάρτι που Άλλαξε τα Πάντα
Ένα βράδυ, η οικογένεια των Καπουλέτων έκανε ένα exclusive πάρτι με guest DJ και δωρεάν mocktails. Ο Ρωμαίος, ο κολλητός του Μερκούτιος και ο τύπος που πάντα είναι εκεί, αλλά κανείς δεν ξέρει γιατί, ο Βενβόλιο, αποφάσισαν να τρυπώσουν.
Όταν ο Ρωμαίος είδε την Ιουλιέτα, κόλλησε. «Ουάου», ψιθύρισε. «Αυτή δεν είναι κοπέλα, είναι φίλτρο της Instagram που πήρε σάρκα και οστά».
Η Ιουλιέτα, βλέποντας τον Ρωμαίο, σκέφτηκε: “Αυτός είναι lowkey cute, αλλά μήπως είναι cringe; Δεν ξέρω. Θα δω αν έχει καλή playlist στο Spotify”.
Μίλησαν, χόρεψαν, έβγαλαν μια selfie που δεν ανέβασαν ποτέ (κάτι σπάνιο για την Ιουλιέτα) και υποσχέθηκαν να βρεθούν ξανά.
Κεφάλαιο 2ο: Το Μήνυμα που Παραλίγο να Καταστρέψει τα Πάντα
Την επόμενη μέρα, ο Ρωμαίος έστειλε στην Ιουλιέτα μήνυμα στο instagram
— Καλημέρα, όμορφη…
Η Ιουλιέτα στραβομουτσούνιασε. Πρώτον, ήταν 3 το μεσημέρι, άρα το “καλημέρα” ήταν ύποπτο. Δεύτερον, το emoji χαμογελάκι; Τι είμαστε, στο 2010;
Απάντησε ψυχρά: «Καλησπέρα, Ρωμαίε».
Μετά από αυτό, ο Ρωμαίος άρχισε να της στέλνει μόνο ηχητικά μηνύματα γεμάτα ποίηση και υπαρξιακές ανησυχίες. Η Ιουλιέτα το βρήκε γοητευτικό, μέχρι που ένα ηχητικό του ήταν 7 λεπτά και αναρωτήθηκε αν είχε μπλέξει με wannabe life coach.
Κεφάλαιο 3ο: Η Δραματική Απόδραση (Σχεδόν)
Καθώς η σχέση τους προχωρούσε, αποφάσισαν να το σκάσουν μαζί και να ζήσουν τον έρωτά τους.
«Ρωμαίε, αν φύγουμε, πού θα πάμε»;
«Έχω έναν ξάδερφο στο Μιλάνο. Μπορούμε να δουλεύουμε remote και να ζούμε από influencer deals».
«Έχει δίκιο…» σκέφτηκε η Ιουλιέτα. «Αλλά κι εγώ έχω ήδη σπόνσορα με συμβόλαιο σε εταιρεία skincare. Δεν μπορώ να ρισκάρω το brand μου».
Όμως, πριν φύγουν, έγινε το μοιραίο λάθος. Η Ιουλιέτα έκανε ένα TikTok Live λέγοντας: “POV: Είσαι ερωτευμένη αλλά η οικογένειά σου και η κοινωνία είναι full toxic”.
Η μάνα της το είδε. Ο πατέρας της το είδε. Όλη η Βερόνα το είδε. Το ίδιο βράδυ, οι οικογένειές τους συγκεντρώθηκαν στο σπίτι των Καπουλέτων.
«Αρκετά με αυτή τη γελοιότητα!» είπε ο πατέρας της Ιουλιέτας. «Ρωμαίε, η κόρη μου δεν είναι trend!».
«Ούτε ο Ρωμαίος!» φώναξε η μάνα του. «Αν ήταν, θα είχε περισσότερους followers!».
Εκείνη τη στιγμή, ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα πήραν τη μεγάλη απόφαση.
Κεφάλαιο 4ο: Το Φινάλε που Δεν Ήταν Τραγωδία
«Αρκετά!» είπε η Ιουλιέτα. «Δεν θα αυτοκτονήσουμε. Αυτό είναι ξεπερασμένο και πολύ dark για το engagement μου.»
«Συμφωνώ,» είπε ο Ρωμαίος. «Αντί να πεθάνουμε, ας κάνουμε κάτι πιο σοφό: να γίνουμε viral.»
Έτσι, αποφάσισαν να πουλήσουν την ιστορία τους ως reality show. Μέσα σε λίγους μήνες, το “Love & Feuds: The Romeo & Juliet Show” ήταν το #1 πρόγραμμα στο Netflix.
Οι γονείς τους τελικά τα βρήκαν, γιατί τα λεφτά ήταν πολλά.
Η Ιουλιέτα υπέγραψε συμβόλαιο με ένα μεγάλο fashion brand και ο Ρωμαίος έγινε motivational speaker στο YouTube με τίτλο “Πώς να Αγαπήσεις σαν Ρωμαίος (Χωρίς να Πεθάνεις)”.
Και ζήσαν αυτοί καλά, και εμείς καλύτερα, αλλά μόνο αν έχουμε καλό engagement στα social.